Ervaringen met Nordic Walking

September 2008 Ervaringen uit Wijnjewoude

Ervaring
Nordic Walking: een aanrader?
Zelf had ik niets met Nordic Walking ,maar op de 55+ middag van de kerk gaf Annemarie een spreekbeurt over tehuiskinderen en ze zei dat zij een introductie les Nordic Walking wilde geven, ten bate van Stichting Andrassy ( Hulp aan Hongaarse tehuiskinderen) Ik deed mee voor het goede doel.
En,warempel,het was leuk!
Het was alleen niet zo simpel als ik gedacht had,maar dat gaf niet,dat maakte het alleen maar leuker.
Ons groepje besloot na drie lessen uiteindelijk om er zelf mee door te gaan en nu lopen we iedere woensdagavond een uurtje door het bos.
Heel gezellig en ook nog gezond.
Dat hoorde je altijd wel,maar ja,dat kan ook reclame zijn,toch?
Maar het is echt zo!
Ik had veel last van een oude blessure in mijn bovenarm,waardoor ik die arm met moeite boven mijn hoofd kon krijgen.
En tot mijn eigen verbazing bleek na een aantal keren met de poles gelopen te hebben,dat de schouder steeds soepeler werd.
Dus kan ik nu zeggen Nordic Walking: een aanrader!

Groetjes van Clari de Roo

Augustus 2008 Ervaringen uit Ureterp:

Tot nu toe hebben we bijna iedere week geoefend , altijd op de maandagavond.
Het bevalt nog steeds goed al verleer je gemakkelijk sommige oefeningen.
Het blijft dus noodzakelijk om iedere week te oefenen.

Nadat Tjitske de kennismakingsles had gedaan, dacht Theo dat hij het zo wel even kon nadoen
maar, het valt niet zomaar even uit te leggen.
Vooral over alle gezondheidsaspecten die naar voren komen tijdens de lessen.
Daarom ging Theo dus mee naar les twee.
En ja hoor hij was gelijk aan het einde van de les enthousiast.
Zo heeft hij dus samen met vijf dames de lessen gevolgd.
En zijn schouders zijn een stuk soepeler geworden.
Al jaren krijgt hij fysiotherapie daarvoor, en het is nu door Nordic Walking dus een stuk
beter geworden.
Voor iedereen die spierklachten heeft is het zeker de moeite waard om een cursus te gaan doen.
Wat ook heel belangrijk is dat je het heerlijk in de buitenlucht kunt doen, en dus op die
manier van de natuur kan genieten.

met vriendelijke groeten Theo en Tjitske Wagenaar

"VROUWEN VAN NU” FRIESLAND VERKENNEN BAKKEVEEN
“Vrouwen van Nu” uit alle afdelingen van Friesland, maakten doormiddel van een Nordic Walking tocht kennis met de omgeving van Bakkeveen. De tocht leidde de deelnemers over de historische route van holle wegen naar Allardsoog. Onderweg werd een ogenblik stilgestaan bij het Oorlogsmonument en een bezoek gebracht aan de grafheuvels uit de periode van het Trechter bekervolk gelegen op de Allardsoogster heide. Het was een prachtige tocht , de deelnemers waren bijzonder enthousiast over het gevarieerde landschap rondom Bakkeveen.

Vrouwen van nu

Nordic-walken met het hele gezin is een stuk gezelliger !
We hebben enkele weken geleden een cursus “noords wandelen” gevolgd
Oei, de conditie was minder goed dan we dachten!
En de techniek bleek ook anders te zijn dan we in dachten.
Enfin, na een aantal lessen en een stukje oefenen zijn we nu al heerlijk aan het lopen. De conditie is aanmerkelijk verbeterd en de snelheid neemt toe.

Mijn zoon zat ons met belangstelling te bekijken. Hij begeleide ons wel eens op de fiets, tot we op het idee kwamen om hem een introductie/snelcursus te laten volgen.
Hij werd, net als wij, enthousiast en spoedig stonden ook zijn “stokken “ in de bijkeuken.

We wandelen nu met zijn drieën door bos en hei. We corrigeren elkaar met een lach en leggen inmiddels hele afstanden af. Grappig hoor, vroeger kregen we hem nooit mee als we gingen wandelen. Hij bleef liever thuis, voor de buis.

Tegenwoordig gaat hij mee ‘sporten” en ik denk dat hij ons binnenkort “eruit loopt” .

De GPS gaat ook mee. We kunnen zien waar we ons bevinden en hoever we gelopen hebben en of we al hard gaan. Laatste keer al meer dan 6 km/h.
Voorlopig zijn we met zijn drieën in de ban van het Nordic–walken en hebben veel plezier.

Manja te Loo.

Ervaringen van een cursist.
De cursus Nordic Walking heb ik een aantal maanden geleden gevolgd. Eerlijk gezegd was ik aanvankelijk wat sceptisch: dat gedoe met die stokken, een mens loopt toch pas met stokken als-ie minder valide wordt? Je loopt toch voor gek met die dingen?

Toch heb ik de introductieles gevolgd, want ik ben een loper en houd van buiten zijn; bovendien had ik wel behoefte aan wat extra sporten, maar met weinig risico van blessures. Ik ben geen twintig meer. Het leek me ook erg gezellig. Dat was het ook!

Het beviel me meer dan ik had verwacht. Het dééd me bovendien meer dan ik had verwacht. Ik volgde de cursus bijna helemaal (soms kon ik niet in verband met andere dingen) en ik loop nu vier, vijfmaal per week een uur stevig door, ergens in het bos of in het veld, met de stokken (ze heten ‘poles’ maar dat vind ik te chic).

Wat beviel me? De beweging zelf en de snelheid die het lopen krijgt als je de beweging onder de knie begint te krijgen. Het is niet wandelen-met-stokken, het is spórt en het is intensief bewegen, maar zonder moeilijke toestellen of dure accomodaties, lekker buiten. Je loopt over onverharde paden, zoals bijvoorbeeld in het bos van de Slotpleats, rond de Blauw Bos achter Haulerwijk, de Duurswoudster heide, of de Bakkeveenster duinen (beetje doorploegen wel, nu er zo wordt gewerkt met groot materieel!). Op de terugweg van mijn werk stop ik nu ook wel eens onderweg op een mooie plek, zodat ik nog voor zonsondergang kan lopen. Bezweet en fit kom ik dan thuis!

Wat doet het met me? Tot mijn verbazing merk ik dat mijn conditie werkelijk sterk is verbeterd. In Groningen moest ik laatst echt opschieten om de bus te kunnen halen: vanaf het Noorderplantsoen tot het station, net niet rennend maar zeer snel lopend haalde ik de bus. Krap een kwartier, dat hele eind. Ik hijgde, maar niet bovenmate. Mijn lichaam is strakker in het vel, enkele ongewenste rondingen zijn weggeslonken. En ik voel me er zo lekker bij! Aanvankelijk geneerde ik me wel een beetje. Loop je met die stokken, kom je mensen tegen, zie je dat lachje. Het maakt me nu niets meer uit.
Ik denk alleen: jullie moesten eens weten hoe lekker dat is, je weet niet wat je mist.

Claartje